Azja, szczególnie Azja Południowo-Wschodnia, to destynacja, do której uwielbiamy Was wysyłać. Dlaczego? Bo jako podróżnicy sami ciągle mamy jej niedosyt i bywamy tu regularnie. Średnio samą Tajlandię odwiedzamy 2 razy w roku! I to czasami na kilka miesięcy. Azja to niesamowicie aromatyczna kuchnia, wspaniali ludzie, rajskie krajobrazy, przeróżne, fascynujące kultury, które różnią się znacząco zarówno od siebie nawzajem jak i dobrze znanej nam europejskiej. We wpisie przedstawimy Wam te ikoniczne i nasze ulubione miejsca, które mamy nadzieję zainspirują Was do ruszenia na wielkie wakacje w Azji. I przypominamy: lecąc na wakacje z Relaksmisją nie musicie ograniczać się do jednego kraju podczas jednej indywidualnej wycieczki. Chętnie połączymy dla Was 2 a nawet 3 kraje, by spełnić Wasze podróżnicze marzenia ;).

Top 15 najciekawszych atrakcji w Azji – ranking całkiem subiektywny

1. Angkor Wat, Kambodża

Angkor to musi see i totalnie magiczna miejscówka, którą każdy powinien zobaczyć choć raz w życiu! To największy kompleks świątynny na świecie, którego rozkwit miał miejsce między XI a XIV wiekiem. Główna Świątynia kompleksu Angkor czyli Angkor Wat to monumentalna budowla pierwotnie poświęcona była hinduistycznemu bogu Wisznu, by później stać się centrum buddyzmu, co odzwierciedla religijną ewolucję regionu. Mury świątyni zdobią niemal 2000 płaskorzeźb przedstawiających sceny z hinduskich eposów i codziennego życia Khmerów, tworząc swoistą kronikę tamtych czasów. Charakterystyczne pięć wież symbolizujących mityczną górę Meru stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych widoków Azji i znajduje się nawet na fladze Kambodży! Warto wiedzieć, że Angkor Wat został zaprojektowany tak, by odzwierciedlać astronomiczne zjawiska – podczas równonocy wiosennej słońce wschodzi dokładnie nad centralną wieżą świątyni. Gdy w XV wieku imperium Khmerów upadło, Angkor stopniowo popadł w zapomnienie, zostając pochłonięty przez dżunglę, aż do ponownego odkrycia przez francuskiego przyrodnika Henri Mouhota w 1860 roku.

W kompleksie oprócz Angkor Wat warto odwiedzić również świątynie: Ta Prom, Banteay Kdei, Neak Pean i Bajon.

Ile dni spędzić w Siem Reap, by zwiedzić Angkor?

2 noce minimum, ale tylko jeśli macie bardzo napięty grafik tej podróży. W tym wypadku wynajmijcie skuter lub dogadajcie się z lokalnym kierowcą tuk tuka. Jeśli macie luksusu większej ilości czasu, to nie spieszcie się jednak i dajcie sobie minimum 3, a najlepiej 4 noce w Siem Reap. Angkor najprzyjemniej jest zwiedzać niespiesznie. Polecamy rowery 😉

2. Rajskie, tajskie wyspy

Tajlandia ma aż 1400 wysp. Trudno wybrać tylko 1 z nich do tego rankingu (dlaczego: znacznie się od siebie różnią, ciężko wybrać 1 najlepszą, bo to co najlepsze dla nas, może nie być tym, czego akurat teraz Wy potrzebujecie) i jednocześnie relaks na wyspach Tajlandii to coś, co każdy turysta czy podróżnik powinien sobie zafundować. I wcale nie raz w życiu! Zapewniamy, że zakochacie się w nich na zabój i będziecie chcieli więcej i więcej. My wracamy tu regularnie, co roku, a czasem nawet kilka razy w roku. Poniżej znajdziecie charakterystykę kilku z naszych ulubionych wysp:

3. Zatoka Ha Long, Wietnam

Ha Long Bay w północnym Wietnamie  zachwyca krajobrazami niemal z innego świata. Wyobraźcie sobie tylko ponad 1600 wapiennych wysp i ostańców wyrastających wprost z turkusowych wód, tworząc jeden z najbardziej spektakularnych widoków w Azji! Geologiczna historia tego miejsca sięga 500 milionów lat wstecz, kiedy procesy erozji i tektoniczne zaczęły formować ten unikalny krajobraz, jednak według lokalnej legendy zatoka powstała, gdy smok zesłany przez bogów uderzył ogonem o ziemię, by chronić Wietnamczyków przed najeźdźcami. Tak utworzyły się doliny i góry, które następnie zostały zalane wodą. Większość wysp jest niezamieszkana. Poza oczywistymi atrakcjami wizualnymi, zatoka kryje również liczne jaskinie, takie jak imponująca Sung Sot (Jaskinia Zaskoczenia) z przestronnymi komorami wypełnionymi stalaktytami i stalagmitami. Na wodach zatoki można spotkać tradycyjne pływające wioski rybackie, których mieszkańcy od pokoleń utrzymują się z darów morza i prowadzą całe swoje życie na wodzie. Klasycznym doświadczeniem turystycznym jest 2-dniowy rejs po Ha Long, pozwalający na podziwianie zatoki o różnych porach dnia i nocy oraz uczestnictwo w aktywnościach takich jak pływanie kajakami, skoki do wody ze statku czy odwiedzanie jaskiń. Zatoka Ha Long została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994 roku i jest uznawana za jeden z siedmiu nowych cudów natury. iekawostką jest fakt, że zatoka stała się planem filmowym dla wielu hollywoodzkich produkcji, w tym „King Kong: Wyspa Czaszki” oraz filmu z serii o Jamesie Bondzie „Jutro nie umiera nigdy”.

4. Petra, Jordania

To jeden z 7 nowych cudów świata! Starożytne miasto wykute w różowych skałach pustyni to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na Ziemi, będące świadectwem inżynieryjnego geniuszu Nabatejczyków. Petra została założona około VI wieku p.n.e. jako stolica królestwa Nabatejczyków, którzy wzbogacili się, kontrolując szlaki handlowe przechodzące przez pustynię. Najbardziej imponującą budowlą jest Al-Khazneh (Skarbiec), majestatyczna fasada o wysokości 40 metrów wykuta bezpośrednio w różowej skale, którą widzimy po przejściu wąskiego kanionu Siq o długości 1,2 kilometra. Wbrew powszechnej nazwie, budynek najprawdopodobniej nie był skarbcem, ale grobowcem nabatejskiego króla Aretasa IV. Petra posiadała zaawansowany system zarządzania wodą, który umożliwiał przetrwanie miasta na pustyni – zbierał deszczówkę i zapobiegał powodziom dzięki systemowi tam, cystern i kanałów. I wczasach swojej świetności była… pełna zieleni! Miasto zostało opuszczone w VII wieku i zapomniane przez zachodni świat aż do 1812 roku, kiedy to szwajcarski odkrywca Johann Ludwig Burckhardt, przebrany za Araba, ponownie je odkrył. W 1989 roku Petra stała się planem filmowym dla „Indiana Jones i ostatnia krucjata”, co znacznie przyczyniło się do wzrostu jej popularności wśród turystów z całego świata. Petrę można zwiedzać w dzień oraz nocą, kiedy to oświeca ją światło setek świeć i snuje się stare opowieści przy arabskiej herbacie.

5. Tadż Mahal, Indie

Tadż Mahal to perła architektury mogolskiej położona w Agrze. Został wzniesiony w północnych Indiach z białego marmuru na polecenie cesarza Szahdżahana jako mauzoleum dla jego ukochanej żony Mumtaz Mahal, która zmarła przy porodzie czternastego dziecka w 1631 roku. Budowa tego arcydzieła zajęła ponad 20 lat, angażując ponad 20 000 rzemieślników i artystów z całej Azji, a kosztowała równowartość ponad 800 milionów współczesnych dolarów. Symetryczny kompleks, łączący elementy perskie, islamskie i indyjskie, został zaprojektowany tak, by reprezentować wizję islamskiego raju na ziemi, z centralnym budynkiem otoczonym czterema minaretami i ogrodem podzielonym na cztery części. Białe ściany Tadż Mahalu zdobione są kunsztownymi inkrustacjami z półszlachetnych kamieni tworzącymi kwietne wzory, a także kaligraficznymi inskrypcjami z Koranu wykutymi w marmurze. Ciekawostką jest fakt, że cztery minarety otaczające główny budynek zostały celowo pochylone na zewnątrz, aby w przypadku trzęsienia ziemi nie zawaliły się na mauzoleum. Według legendy, Szahdżahan planował zbudować symetryczne mauzoleum z czarnego marmuru dla siebie po drugiej stronie rzeki Jamuny, jednak został obalony przez własnego syna zanim mógł zrealizować swój plan. Ten symbol wiecznej miłości, uznany za jeden z nowych siedmiu cudów świata, najpiękniej prezentuje się o wschodzie słońca, gdy pierwszy promienie nadają marmurowym ścianom różowy odcień, lub w blasku pełni księżyca. Jego sława przyciąga rzesze turystów, więc przygotujcie się na tłumy.

6. Sigiriya (Lwia Skała), Sri Lanka

Ta spektakularna forteca na szczycie 200-metrowej skały została zbudowana w V wieku przez króla Kasyapę i jest jednym z najbardziej imponujących zabytków Sri Lanki. Według legendy, Kasyapa zamordował swojego ojca i obawiając się zemsty brata, zbudował tę niedostępną fortecę jako swoją rezydencję. Wspinaczka na szczyt prowadzi między gigantycznymi lwimi łapami (jedyny zachowany fragment oryginalnej, ogromnej rzeźby lwa, przez którego paszczę wchodziło się na szczyt) i obok słynnych fresków przedstawiających „niebiańskie dziewice”, które są jednymi z najstarszych świeckich malowideł w Azji Południowej. Na szczycie znajdują się ruiny pałacu, basenów, ogrodów i systemów irygacyjnych, które świadczą o zaawansowanej inżynierii cywilizacji lankijskiej sprzed 1500 lat. Szczególnie imponujący jest system hydrauliczny z basenami, fontannami i skomplikowaną siecią kanałów, który wciąż funkcjonuje podczas pory deszczowej. W połowie drogi na szczyt znajduje się „Ściana Luster” – wypolerowana ściana skalna pokryta graffiti z VIII-XIV wieku, które są najstarszymi znanymi przykładami pisma syngaleskiego. U podnóża skały rozciągają się symetryczne ogrody wodne z fontannami, które są jednymi z najstarszych zachowanych przykładów formalnych ogrodów w Azji. Archeolodzy wciąż odkrywają nowe elementy kompleksu, w tym podziemne przejścia i fragmenty rzeźb, co sugeruje, że tylko niewielka część oryginalnej struktury została do tej pory zbadana. Lwią Skałę najlepiej podziwiać z sąsiedniej skały Pidurangala. Szczególnie podczas zachodów słońca. Pamiętajcie jednak, żeby wziąć odpowiednie obuwie – ostatnie kilkadziesiąt metrów przed szczytem Pidurangala wymaga wspinaczki po głazach.

7. Mount Everest, Nepal/Tybet

Mount Everest (Czomolungma) to najwyższy szczyt świata wznoszący się na 8848 metrów nad poziomem morza. Stanowi granicę między Nepalem a Tybetem i jest uosobieniem ostatecznego wyzwania dla wspinaczy wysokogórskich. Nazwany na cześć Sir George’a Everesta, brytyjskiego geodety i generalnego inspektora Indii, szczyt został po raz pierwszy zmierzony w 1856 roku, choć lokalne społeczności himalajskie od tysięcy lat darzyły go religijną czcią. Historyczne pierwsze wejście na Everest dokonane zostało 29 maja 1953 roku przez nowozelandzkiego wspinacza Edmunda Hillary’ego i nepalskiego Szerpę Tenzinga Norgaya, co natychmiast stało się sensacją na całym świecie i zbiegło się z koronacją królowej Elżbiety II. Na szczycie panują ekstremalne warunki – temperatura może spaść do -60°C, a prędkość wiatru przekracza 160 km/h, zaś ciśnienie atmosferyczne jest tak niskie, że zawartość tlenu stanowi jedynie jedną trzecią tego, co na poziomie morza. Obszar powyżej 8000 metrów, znany jako „strefa śmierci”, jest miejscem, gdzie ludzki organizm zaczyna umierać z powodu braku tlenu, co sprawia, że wspinacze mogą tam przebywać jedynie przez krótki czas, nawet używając dodatkowego tlenu z butli. Niestety, rosnąca komercjalizacja wspinaczki na Everest doprowadziła do zatłoczenia szlaków – rekordowy rok 2019 przyniósł 891 udanych wejść na szczyt, a na szlakach tworzyły się kolejki wspinaczy. Dla tych, którzy nie planują wspinaczki na najwyższy szczyt świata, treking do bazy pod Everestem (EBC – bazowego obozu położonego na wysokości 5364 metrów, skąd ekspedycje rozpoczynają swój atak na szczyt) w Nepalu stanowi jedno z najsłynniejszych wyzwań trekkingowych na świecie – 12-14 dniowa trasa (w obie strony) prowadzi przez malownicze wioski Szerpów, monastyry i zapierające dech w piersiach krajobrazy. W przeciwieństwie do samej wspinaczki na szczyt, trekking do bazy nie wymaga specjalistycznych umiejętności wspinaczkowych, czyniąc to doświadczenie dostępnym dla znacznie szerszego grona pasjonatów gór. Wystarczy dobra kondycja fizyczna, odpowiednie przygotowanie i determinacja, by pokonać wyzwania związane z dużą wysokością. Typowa wyprawa rozpoczyna się krótkim, ale ekscytującym lotem z Katmandu do Lukli, miasteczka ze słynnym lotniskiem na zboczu góry, uważanym za jedno z najbardziej niebezpiecznych na świecie.

Rocznie bazę pod Everestem odwiedza około 40,000 trekkerów z całego świata, co czyni ten szlak jednym z najpopularniejszych tras trekkingowych na świecie. Dla porównania, na sam szczyt Everestu wchodzi znacznie mniej osób:

Co istotne, trekking do bazy pod Everestem jest znacznie bezpieczniejszy niż wspinaczka na szczyt, choć nadal wymaga szacunku dla gór i odpowiedniego przygotowania.

8. Bangkok, Tajlandia

Stolica Tajlandii to tętniąca życiem metropolia z fascynującą mieszanką kulturową. Nazwa Bangkok to faktycznie skrócona wersja najdłuższej nazwy miasta na świecie, która składa się z 169 liter i jest zapisana w Księdze Rekordów Guinnessa! Miasto przecina rzeka Chao Phraya z rozległą siecią kanałów (khlongów), która niegdyś dała miastu przydomek „Wenecja Wschodu”, choć większość z nich została zasypana podczas modernizacji miasta. Wielki Pałac Królewski i przylegająca do niego Świątynia Szmaragdowego Buddy (Wat Phra Kaew) to kompleks zachwycający złotymi stupami, mozaikami z kolorowego szkła i wyrafinowaną tajską architekturą – przez ponad 150 lat była to oficjalna rezydencja królów Syjamu. Wat Arun (Świątynia Świtu) ze swoją charakterystyczną wieżą jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta. Bangkok słynie również z pływających targów, gdzie handlarze sprzedają świeże owoce, warzywa i lokalne przysmaki bezpośrednio z łodzi, kontynuując wielowiekową tradycję. Miasto jest również znane ze swojego życia nocnego, od ekskluzywnych barów na dachach wieżowców po absolutnie szaloną ulicę Khao San Road, która stała się mekką dla backpackerów z całego świata. Ciekawostką jest fakt, że na terenie Bangkoku znajduje się około 400 świątyń buddyjskich (watów), które nadal odgrywają ważną rolę w codziennym życiu mieszkańców, pomimo ultranowoczesnego charakteru miasta.

9. Świątynia Borobudur, Indonezja

Borobudur, największa buddyjska świątynia na świecie, wznosi się majestatycznie pośród bujnej dżungli centralnej Jawy w Indonezji, stanowiąc jeden z najwspanialszych zabytków buddyjskiej architektury. Zbudowana w IX wieku podczas panowania dynastii Sailendra, składa się z dziewięciu platform zwieńczonych centralną stupą, tworząc kosmiczny model wszechświata według buddyjskiej kosmologii. Ta monumentalna struktura zawiera ponad 500 posągów Buddy i 2672 płaskorzeźby ułożone na łącznej długości 6 kilometrów, opowiadające historię życia Buddy i jego nauk, które pielgrzymi czytają podczas rytualnego okrążania świątyni zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Tajemnicą pozostaje, dlaczego tak imponująca budowla została opuszczona zaledwie sto lat po ukończeniu – prawdopodobnie przyczyniły się do tego erupcje wulkaniczne, trzęsienia ziemi i przejście regionu na islam. Świątynia została zapomniana na prawie tysiąc lat, aż do jej odkrycia przez Sir Thomasa Stamforda Rafflesa w 1814 roku, gdy służył jako gubernator Jawy pod brytyjskim panowaniem. Pełna restauracja Borobudur trwała od 1975 do 1982 roku pod auspicjami UNESCO, wymagając przemieszczenia i oczyszczenia ponad miliona kamiennych bloków. Co fascynujące, konstrukcja świątyni nie wykorzystuje żadnej zaprawy ani cementu – kamienne bloki są ze sobą połączone na zasadzie puzzli, co pozwoliło budowli przetrwać liczne trzęsienia ziemi. Wschodząc na kolejne poziomy świątyni, pielgrzymi symbolicznie przechodzą przez trzy sfery buddyjskiej kosmologii: Kamadhatu (świat pożądań), Rupadhatu (świat form) i Arupadhatu (świat bezforemny), doświadczając duchowej podróży ku oświeceniu.

10. Bagan, Birma (Myanmar)

Starożytne miasto Bagan to spektakularny krajobraz ponad 2200 dobrze zachowanych świątyń i stup rozsianych na równinie nad rzeką Irawadi. Bagan był stolicą potężnego królestwa Pagan od IX do XIII wieku, a w okresie swojej świetności miał ponad 10 000 budowli religijnych, z czego do naszych czasów przetrwała tylko część. Każda świątynia ma unikalną architekturę i historię, a wiele z nich zdobią wspaniałe freski i rzeźby przedstawiające sceny z życia Buddy. Lot balonem o wschodzie słońca nad tym kompleksem to jedno z najbardziej magicznych doświadczeń w całej Azji. Większość świątyń została zbudowana w zaledwie 250 lat, co oznacza, że w szczytowym okresie wznoszono jedną świątynię co dwa tygodnie. Trzęsienie ziemi w 2016 roku uszkodziło wiele budowli, ale intensywne prace renowacyjne pozwoliły zachować ten unikalny kompleks dla przyszłych pokoleń. Mało znanym faktem jest, że wiele świątyń zostało zaprojektowanych jako astronomiczne obserwatoria, z precyzyjnie umieszczonymi otworami tak, aby promienie słoneczne oświetlały konkretne posągi Buddy podczas równonocy i przesileń.

Ze względu na trwającą wojnę domową należy poważnie zastanowić się niestety nad wizytą w Myanmar w obecnym czasie.

11. Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie

To ultranowoczesne miasto wyrastające z pustyni jest symbolem bogactwa, luksusu i architektonicznej ekstrawagancji na Bliskim Wschodzie. Jeszcze w latach 60. XX wieku Dubaj był małą wioską rybacką i handlową perłami, a jego spektakularny rozwój nastąpił głównie dzięki odkryciu ropy naftowej w 1966 roku i wizji szejka Rashida bin Saeed Al Maktouma, który zainwestował zyski z ropy w infrastrukturę i dywersyfikację gospodarki. Najbardziej charakterystycznym symbolem miasta jest Burj Khalifa – najwyższy budynek świata o wysokości 828 metrów, z którego tarasu widokowego można podziwiać panoramę miasta i pustyni. Dubaj słynie z architektonicznych cudów, takich jak sztuczne wyspy w kształcie palm (Palm Jumeirah, Palm Jebel Ali i Palm Deira), Burj Al Arab – luksusowy hotel w kształcie żagla, czy Dubai Mall – największe centrum handlowe na świecie z akwarium, lodowiskiem i ponad 1200 sklepami. Miasto posiada również najbardziej zaawansowane technicznie metro bez maszynistów oraz najdłuższy w pełni zautomatyzowany system transportu szynowego na świecie. Dubai Miracle Garden to największy naturalny ogród kwiatowy świata z ponad 50 milionami kwiatów i roślin ułożonych w spektakularne kształty, w tym pełnowymiarowy model samolotu Airbus A380 pokryty kwiatami. Dubaj jest również domem dla Dubai Fountain – największego na świecie choreograficznego systemu fontann umieszczonego na 12-hektarowym sztucznym jeziorze u podnóża Burj Khalifa. Pomimo lokalizacji na pustyni, miasto posiada również jeden z największych krytych stoków narciarskich – Ski Dubai, gdzie można jeździć na nartach w temperaturze -4°C, podczas gdy na zewnątrz panuje upał przekraczający 40°C.

12. Singapur

To niewielkie wyspiarskie państwo-miasto położone na południowym krańcu Półwyspu Malajskiego, stanowi jedną z najbardziej fascynujących metropolii Azji! Ta nowoczesna, wielokulturowa perła łączy w sobie zaawansowaną technologię, niezwykłą architekturę, bujną roślinność i bogactwo kultur Azji, tworząc niepowtarzalną destynację, której doświadczenie wykracza poza standardowe wyobrażenia o azjatyckich miastach. Warto tu przylecieć choćby na 2 dni.

Najwspanialsze atrakcje Singapuru:

Gardens by the Bay – Futurystyczny park miejski o powierzchni 101 hektarów, gdzie największe wrażenie robią gigantyczne, 50-metrowe „Supertrees” – sztuczne drzewa pokryte żywymi roślinami, połączone wiszącym mostem OCBC Skyway. Wieczorem konstrukcje te ożywają podczas spektakularnego pokazu świateł i dźwięku. Park obejmuje także dwie ogromne szklarnie: Flower Dome (największa szklana szklarnia na świecie) oraz Cloud Forest z 35-metrową sztuczną górą pokrytą roślinnością i imponującym wodospadem.

Marina Bay Sands – Ikoniczny hotel z charakterystycznym „statkiem” umieszczonym na trzech 55-piętrowych wieżach, z najwyższym na świecie (57 piętro) basenem bez krawędzi, oferującym zapierający dech w piersiach panoramiczny widok na miasto. Kompleks obejmuje również ekskluzywne centrum handlowe, muzeum sztuki w kształcie kwiatu lotosu, kasyna i centrum kongresowe.

Sentosa Island – Wyspa rozrywki połączona z główną wyspą kolejką linową, kładką dla pieszych i drogą. Oferuje Universal Studios Singapore, Adventure Cove Waterpark oraz kilka luksusowych plaż z importowanym piaskiem.

Dzielnica Chinatown – Historyczna część miasta z kolorowymi, odrestaurowanymi domami sklepowymi, świątyniami i niesamowitą ofertą kulinarną. Warto odwiedzić Buddha Tooth Relic Temple, Sri Mariamman Temple (najstarszą hinduską świątynię w Singapurze) oraz spróbować lokalnych przysmaków na słynnych hawker centers.

Orchard Road – Najbardziej prestiżowa ulica handlowa, rozciągająca się na 2,2 km, z ponad 20 centrami handlowymi i departamentami oferującymi wszystkie światowe marki luksusowe i popularne.

Jewel Changi Airport – Więcej niż lotnisko – to architektoniczny cud z największym krytym wodospadem na świecie (Rain Vortex, 40 m wysokości), otoczonym przez leśny ogród z ponad 2000 drzew i 100 000 krzewów z całego świata.

Little India i Kampong Glam – Kolorowe dzielnice etniczne reprezentujące różnorodność kulturową Singapuru. Little India zachwyca świątyniami hinduistycznymi, aromatami przypraw i kolorowymi fasadami, natomiast Kampong Glam to historyczna dzielnica malajsko-muzułmańska z imponującym meczetem Sultan i modną ulicą Haji Lane.

13. Hoi An, Wietnam

To urokliwe miasto portowe na środkowym wybrzeżu Wietnamu zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO ze względu na wyjątkowo dobrze zachowane stare miasto, będące żywym muzeum różnych wpływów kulturowych. Od XV do XIX wieku Hoi An było jednym z najważniejszych portów handlowych w Azji Południowo-Wschodniej, gdzie spotykali się kupcy z Chin, Japonii, Indii i Europy, co widać w unikalnej architekturze łączącej style wietnamskie, chińskie, japońskie i europejskie. Najbardziej charakterystycznym symbolem miasta jest Japoński Kryty Most z 1593 roku z małą świątynią buddyjską wewnątrz. Co miesiąc podczas pełni księżyca w starym mieście gasną wszystkie elektryczne światła, a ulice rozświetlają tysiące kolorowych lampionów, tworząc magiczną atmosferę nawiązującą do czasów, gdy miasto było tętniącym życiem portem. Hoi An słynie z krawców, którzy potrafią uszyć na miarę ubrania nawet w ciągu 24 godzin, kontynuując tradycję, która rozwinęła się, gdy miasto było centrum handlu jedwabiem. W pobliżu miasta znajdują się ruiny sanktuarium Champa My Son z IV wieku, porównywane często do Angkor Wat i Borobudur. Lokalna kuchnia Hoi An jest uznawana za jedną z najlepszych w Wietnamie, z unikalnymi daniami jak cao lau (makaron z wieprzowiną i ziołami, który według legendy można przygotować tylko na wodzie z konkretnej studni w mieście). W 1999 roku, gdy Hoi An zostało wpisane na listę UNESCO, wprowadzono surowe przepisy zabraniające ruchu samochodowego w starym mieście i nakazujące właścicielom budynków utrzymywanie tradycyjnego wyglądu fasad, co pozwoliło zachować autentyczny charakter tego miejsca.

14. Khao Sok National Park, Tajlandia

Park Narodowy Khao Sok to jeden z najstarszych lasów deszczowych na świecie, położony w południowej Tajlandii. Najbardziej znany jest z malowniczego jeziora Cheow Lan, gdzie oprócz rejsów, można tu również spędzić noc domkach na tratwach. Nocleg na jeziorze to niezapomniane doświadczenie – z dala od cywilizacji, otoczony wapiennymi klifami i bujną roślinnością. Rankiem często można obserwować mgłę unoszącą się nad taflą wody, a nocą podziwiać rozgwieżdżone niebo.

Park Narodowy Khao Sok oferuje jedne z najbardziej fascynujących możliwości trekkingu w całej Azji Południowo-Wschodniej. Podczas wędrówek przez dżunglę można doświadczyć:

Najbardziej popularne szlaki prowadzą do wodospadu Nam Talu oraz jaskini Tam Nam Thalu. Podczas pory deszczowej (maj-październik) niektóre szlaki mogą być trudno dostępne, ale to również czas, gdy dżungla jest najbardziej bujnie zielona i pełna życia. Co ciekawe w Khao Sok możecie zatrzymać się w domku na drzewie! Our Jungle House to nasz ulubiony hotel w tym regionie.

15. Cameron Highlands, Malezja

Cameron Highlands to malowniczy region górski położony w zachodniej Malezji, słynący z łagodnego klimatu i pięknych krajobrazów. Jest to jedno z niewielu miejsc w regionie, gdzie temperatura rzadko przekracza 25°C, co czyni go idealnym do uprawy herbaty, warzyw i owoców.

Główne atrakcje Cameron Highlands:

Praktyczne wskazówki dla Relaksowiczów

 

Wiecie już co zobaczyć w Azji. Jeśli potrzebujecie pomocy w organizacji Waszych wakacji marzeń w jednym z wymienionych krajów lub chcielibyście połączyć w trakcie jednej podróży wizyty w kilku państwach, piszcie maile na [email protected], a nasi doświadczeni podróżnicy z przyjemnością Wam pomogą ;).

 

Może zainteresują Was też wpisy: